slow food

Via via kwamen we deze zomer in een huisje in de Toscaanse bergen terecht. Een relatief onbekend groen stukje Italië waar het leven nog eenvoudig is. De traditie van het zelf kweken/vergaren/jagen heerst er nog. Een tijdsintensieve bezigheid die zijn stempel op de keuken drukt. Het charmante berghuisje waar we verblijven kijkt uit op een fantastische groene flank en grenst aan een gigantische moestuin.

slow food7

slow food15slow food16

slow food12

Elke dag komt Modesto, de eigenaar van ons huurhuis, oogsten wat zijn vrouw Roberta in de keuken kan gebruiken. Roberta & Modesto zijn warme, gastvrije mensen. Kennissen van kennissen worden door hen onthaalt als vrienden van de familie. Roberta is een echte ‘mama’ met een oprechte passie voor eten en koken, bij haar aan tafel gaat liefde door de maag. Ze is een food blogger avant la lettre die sinds jaar en dag een foto maakt van al haar gerechten. Een familiekok pur sang. Modesto is een natuurmens. Voor dag en dauw vind je hem in zijn grote moestuin of maakt hij een ritje op zijn paard Frida. Hij geniet zichtbaar van zijn leven op de berg en heeft van ‘zelfredzaamheid’ zijn bescheiden levensdoel gemaakt. 

slow food20

slow food2slow food22slow food5

slow foodslow food21

slow food18

Verschillende avonden worden we met de grootste gastvrijheid bij het koppel en hun familie ontvangen. Geen moeite te veel, geen gerecht te weinig. We vallen keer op keer achterover van verbazing wanneer een nieuwe schotel en het verhaal erachter op tafel komt. Werkelijk alles is zelf geschoten, verzameld, gemaakt of verbouwd. Dat eten in deze levens een centrale plaats krijgt is ontroerend mooi om zien. Een aantal overheerlijk gerechten die we niet snel zullen vergeten: cinghiale stoofpotje met everzwijn door Modesto himself geschoten vergezeld van romige polenta. Opgevulde courgettebloemen uit de tuin, volkorenpannenkoeken met zelfgemaakte geitenricotta, heerlijke natuurwijn geproduceerd van eigen druiven, focaccia gebakken in de houtoven en besprenkeld met olijfolie van, o ja, eigen olijven.

slow food3

slow food19slow food24

slow food6

Dit is de smaak van Italië! Spijtig dat veel gelijknamige restaurants in België hun thuiskeuken weinig eer aandoen. Het lijkt of deze mooie mediterrane keuken heeft enkel penne all’ arrabbiata, escalope Milanese en tiramisu te bieden. Waar zijn de eenvoudige maar verrukkelijke ceci (kikkererwten) die we in Italië bij elke maal geserveerd krijgen? Ook courgettebloemen zie je hier, zelfs niet tijdens het seizoen, zelden of nooit op de kaart staan. Gegrilde salsiccia, anyone? Zonde!

Nu, dicht bij de natuur leven, een levensstijl die we onderweg verloren zijn, is niet gemakkelijk. Het vergt veel tijd en energie om zo eenvoudig te leven maar het is een kwestie van prioriteiten bedenk ik me. Massaconsumptie neemt de overhand maar een, weliswaar lichte, onderstroom die kwaliteit boven kwantiteit prefereert wordt steeds meer voelbaar. Hopelijk zijn de rollen ooit omgekeerd. Utopie of werkelijkheid? Waarschijnlijk iets tussenin.

slow food11

Slow Food Roberta

slow food Roberta

slow food9

Alvast een recept voor de ontdekking van de zomer: courgettebloemen!

Ingrediënten
courgettebloemen
buffelmozzarella
gedroogde ham
olie om te frituren

Bereiding
Haal de stamper uit de courgettebloemen en vul ze op met een plakje buffelmozzarella en wat ham. Vouw ze toe en hou ze met behulp van een prikkertje gesloten. Frituur de bloemen ongeveer 30 seconden aan elke kant in de hete olie. Laat even uitlekken op een stukje keukenrol en serveer warm.



2 Responses to “slow food”

  1. anne de clercq says:

    hallo wat zijn de gegevens huurhuis ?
    thx
    http://www.bloomfactory.be

  2. Koen van dyck says:

    Waar kan ik dit zalige adresje vinden van dit vakantiehuisje ?

Leave a Reply

YOU MAY LIKE